Alle witspelers winnen bij viertallen
- Details
- Gepubliceerd op vrijdag, 27 januari 2012 16:05
Viertallen Sof - Onesimus
Onesimus was een slaaf die in de Bijbel wordt beschreven. Hij liep weg, maar kreeg daar spijt van. Hij had door weg te lopen zijn eigenaar bestolen en besloot terug te keren. Symbolisch gezien is de naam wel mooi. Zijn wij niet allen slaven van Caíssa, de godin van het schaken, tot wie wij allen steeds weer terug keren?
Koert leidde de auto feilloos naar de straat die liep naar het gebouw waar Onesimus resideert. Helaas moest toen toch nog even de Tomtom aan.
Misschien schaken ze daar niet in de meest luxueuze zaal van de RSB, maar de prijzen zijn er dan ook naar. Zestig cent voor een kop koffie of thee, 1,10 voor een flesje bier. We kregen nog stukjes kaas en worst ook. En de dames in zulke zalen zijn altijd schatten van mensen. Hier ook weer.
Aan bord 1 speelde Leo. Al binnen een uur kwam hij waarschuwen dat we even moesten komen kijken. Een loperoffer en daarna mat in zes. Zelf schreef Leo daarover:
Leo ervoer gelukkig dat de ene avond niet de andere is. Verloor hij daags ervoor nog kansloos van Ronald Groenendijk in een door hem geweigerd Evans gambiet (je moet maar durven!). Leo kon met wit eigenlijk al na zet 12 opgeven; het werden uiteindelijk nog 18 zetten. Na zijn al vele verliespartijen in de interne competitie, rest Leo dit seizoen niet veel meer dan zijn ongeslagen status deze avond vast te houden in de Viertallen. Hij speelde op bord 1 tegen Dominique Taapken (1473) die op 4 uit 5 stond en er pas eentje had verloren. Er kwam een Franse doorschuifvariant op het bord en Leo kreeg wat hij wilde. Er kwam een mogelijk loperoffer op h7 en Leo geloofde er helemaal in. Met een paard op e7 van zwart kon er niets mis gaan dacht hij. Zijn tegenstander pakte de loper (had hij niet hoeven doen!) en na Leo's schaak met paard g5 speelde zwart de koning terug naar g8. Nu had de koning nog naar g6 gekund maar naar g8 was mat in zes en Leo zag dat vrijwel meteen. Omdat de opening vrij snel op het bord terecht kwam, konden de stukken hier vrij snel worden opgeborgen in het doosje.
Een snelle 1-0 voorsprong derhalve voor SOF tegen -de ongetwijfeld latere kampioen- Onesimus.
Aan bord 2 speelde Theo tegen Floris van de Pol (geen KNSB-rating, maar wel een TPR van 1493). Zoals bekend gaat Theo op 13 februari verhuizen naar Zoetermeer en zullen wij Theo kwijt zijn. Theo was vanavond dan ook al meer bij de verhuizing dan bij het schaakbord. Dat was tenminste zijn verklaring voor het snelle verlies. De stand was weer 1 – 1.
Aan bord 3 speelde Koert tegen Louis Lenoir (1393). Koert stond constant een beetje gedwongen en liep nogal eens achter de feiten aan. Bovendien speelde hij een pionnetje op waardoor zijn dame en toren die op een diagonaal stonden en aangevallen konden worden door een loper. Kwal achter. Zelf zag hij het al somber in. Maar Caíssa was vanavond sterker dan Onesimus. Om een schaakje te voorkomen haalde de heer Lenoir zijn toren van de achterste lijn. Door met zijn toren de zwarte dame aan te vallen zat er voor Koert mat achter de paaltjes in. De heer Lenoir sloeg de toren dan ook met zijn dame en Koert sloeg terug met zijn dame. Een ruil van dame tegen toren. Maar bovendien was de situatie niet veranderd. Mat achter de paaltje was het resultaat. 1 – 2.
Grappig was dat er ook een echte stikmat in zat. Kwam er helaas net niet uit. Jammer, dat was wel leuk geweest.
Piet kreeg onmiddellijk opdracht remise aan te bieden, maar zijn tegenstander Reinier Bakker (1366) nam dat uiteraard niet aan. Piet stond ijzersterk, zijn tegenstander zweette peentjes en had er geen vertrouwen meer in. Op een gegeven moment liet Piet zowel zijn dame als zijn toren instaan. De bedoeling was dat Reinier Bakker de dame zou slaan en dan kon Piet mat gaan geven met zijn toren. Maar helaas, Robber sloeg de toren en die stond Piet toen achter en kon hij na een paar zetten opgeven. 2 – 2.
Alle witspelers hebben gewonnen.
Onesimus was wel de club die ongeslagen 10 matchpunten uit 5 had, met 16½ bordpunt uit 20 partijen!!! We hebben wel een gevoelige tik uitgedeeld.
Trots liet Leo nog even zijn opening aan iedereen zien.
Redelijk op tijd waren we in de Grutterswei, waar we nog wat gedronken hebben. En gelijk onder het genot van een bonbonnetje even kennis hebben gemaakt met de nieuwe manager, Sonja van Bennekom. Volgens Leo een schatje.
Koert